......پرسه هاي پاييزي......                         

پرسه هاي پاييزي

 

 

 

 

                   پرسه هاي پاييزي

                                                             اين حرفا حرفاي تنهايي نيست

                                                                 همش حرفاي دلتنگيه

                                                                                                    hamid jo0n

ABINOOS        MY LOVE                         

 

  بنام حضرت دوست                                                                            

 

 

                                                                             چي بايد بگم                       

 

به زيبايي و  در تنهايي افكارم  را  پاي  كاغذ پاره ها ميريزم                                

           ! عاشق بودن سخت است  و موفقيت دشوار و من                                    

                                بلند پروازي بيش نيستم                                                      

                      كه در اين وادي بي نام و نشان است                                              

 

 

    

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

                                                                
                                                                                                                                                                


صفحه دوم                       

صفحه سوم                      

صفحه چهارم                      

 

    دوستان ديگر                      

         
طوطيا                                  

من و سا يه من                                  

تنها ترين مرد زمين                                  

عشق حقيقي                                  

پوينده                                  

براي رسواترين عشق                                  

عشق و زندگي                                  

عشق مرگ                                  

قاصدك                                  

                                  

                                 

 

                                       قاصدك : دل بستن به رويايي ناتمام

 

                   واقعا دل بستن به قاصدک خیلی سخته چون همیشه در پروازه       

    و غیر قابل لمس یعنی هم عزیزی داری هم نداری هم میتونی داشته باشیش   

                        هم نمی تونی رو بودنش و داشتنش حساب کنی                     

                        هم غریب هم آشنا با داشتن قاصدک آدم تو برزخ .                   

                          تو رویاهاش قاصدک زیباست و دوست داشتنی

              ولی در واقعیت نمی تونه بگه   کسی را دارم وای غیر قابل توصیفه .

                      من می دونم چه دردی تحمل می کنه عاشق یک قاصدک  

              عاشق چیزی هستی که همیشه نگران رفتنش و نداشتنش هستی                  

                          غمگین می شی احساس بی کسی می کنی 

                                                                       چون قاصدک نه می تونه و نه می خواد             

اونوقتي كه فكر ميكني كسي حرف دلتو نمي فهمه يكي هست كه واسه ديدنت لحظه شماري ميكنه     شكسپير  

                       که همه چیزه عاشقش باشه چون طبیعتش اینجوریه   

        پس قاصدک طبیعتش رفتن است و تنها گذاشتن دلهایی که بهش دل بستن

           به بودنش زیباییش عادت کردن پس همیشه عشاقش نا امید می شن

                   می گن قاصدک را نمی شه  واسه خودمون نگه داریم

          که اون ساخته شده برای رفتن پس نگه داشتنش یعنی در بند کردن

       و اون هم که نمی تونه برای 1 نفر بمونه چون شکننده هستش و بلند پرواز

                     پس پا رو عشقتون بزارید و قاصدک را آزاد بزارید

                                  که به پروازش ادامه بده

               قاصدک پرواز کن و شاد و خندان باش که زندگی مال توه .

                   ونگران آدمای زمینی نباش که اونا ساخته شدن

                        برای رنج کشیدن و سختی دیدن .........

                     

                 واسه چشاي قشنگت قاصدك ! 

 

 

راه دوست داشتن هر چيز  درك اين واقعيت است كه ممكن است از دست برود             

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

                                         روزاي دلتنگي ديگه تموم شد

 

                                             

                               بيادم  آمد  كه بايد از تو  بنويسم  عاشقانه اي  كه  بيادت بيفتم

                                    مي نويسم  !   و مي نويسم  و صفحات  تمام مي شود

                                          اما من هنوز از وصف چشمانت فراتر نرفته ام  !

         

                                                                                                         

                                                                                                                              

                                                                                                                      

                  

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

      تازه فهميدم كه عاشقت بودم  !   
      حالا كه در تنهايي نشسته ام و در انتظار عبورم از گذر زمان  .
      تنها به انتهاي اين راه مي انديشم چقدر من ساده بودم   !
      دلتنگيهاي كودكانه ام ، خواب ها و آرزوها ،  همه را در التماس چشمانت ديدم  !
  

      اما دريغا كه زمان فرصت دوباره در آغوش كشيدن تو را از  من گرفت

      و من و روح  مشوش من اينجا تنهاييم .
      و در تنهايي ستاره ها را ميشماريم و حسرت تو را داريم
      كاش كاش مي كنم اي كاش مي شد دوباره بر سر سفره دل با  تو تنها مي شدم !

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

                                                      چه ساده حيف مي شدم اگه نمي ديدمت     

 

                             چه ساده حيف مي شدم اگه نمي ديدمت

 

 

                                  اگه چشمت پرسيد ...  بگو نديدمش  !...                                       
                       
          اگه گوشات  پرسيد...  بگو  نشنيدمش !...
                       
         اگه  دستت لرزيد ... بگو مال  سرماست !...
                      
        اگه  پات سست  شد ...  بگو ماله  ضعفه  !...
                        
             ولي اگه كسي رو دوست داشتي
                          
                   به خودت دروغ نگو.
 
                                                    

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

               بدترين شكل دلتنگي  براي كسي اونه كه در كنارش باشي و بدوني بهش نمي رسي

 

             به همه بگو دلتنگ مني

 

  

                                                       براي غم غروب هنگامم ،
                          براي علاج بغض عصرانه ام ،
                               خورشيد را گرفتم
                              در قفسي گذاشتم
                                   در اتاقم.
                              تا هميشه روز باشد
                                بي غروب دلگير.
                          نگاه خورشيد را غم گرفت.
                           صورتش خون مرده شد ،
                                  چون غروب .
                                و من باور كردم
                                     غم من ،
                                    بغض من ،
                              همه ي دلتنگيهايم ،
                                 از اسارت است ،
                                   نه از غروب.

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

                          بوسه ي عشق

 

     

         چي مي شد اگه منو و تو  تمام نمي شديم !...

                چي مي شد اگه مثل يه قطره آب نمي شديم !...

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 


      
اگرچه نيست !
      
اگه حرف  خوبي ، با من  واسه  گفتن  نداري
      
اگر غير گفتن دوستت دارم ، حرفي داري
       اگه با گوشه كنايه هات، ميخواي به من بگي
     
  خاطرات خوبي  از ما  واسه  گفتن  نداري
       تو با من حرفي  نزن ،چيزي نگو ، منو  نرنجون
    
  تو بگو كه بوي خوب تن تو ، بوي جون  گرفتنه

       اگرچه نيست
       من ميگم  دستهاي  تو هنوز ، مرهم  درد منه
      
اگرچه نيست
       تو بگو لطيف و نرم تن تو، چه هوسناكه  هنوز
      
اگرچه نيست
       من ميگم  آغوش  گرم  تن تو ، بهترين پناهمه
     
  اگرچه نيست
       تو بگو  لباس  خواب  تن تو ، رنگ  دلخواه  منه
     
  اگر چه نيست
       من ميگم نگات داره به من ميگه وقت با تو بودنه                        
      
اگرچه نيست
       روزي  يكبار  نه دو بار  بلكه  هزار بار  بگو  كه  دوستم داري
     
  بگو  بي   من  ميميري ، طاقت  موندن  نداري
       روزي  يكبار نه دو  بار  بلكه  هزار  بار
    
   من ميگم دوستت دارم
       ميگم  كه بي تو ميميرم ، طاقت  موندن  ندارم
  
     اگر  چه  نيست


   
   اگر  ...!              چه...!               نيست...!                    دوستت دارم اگه چه حرفي براي گفتن نيست
 

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

                          عشق مثل سرفه است پنهان نمي ماند

                                         

 

                              ميدونستم....ميدونسنم دل سرد تو موندني نيست

                                                  

 

                                                  من گمان مي كردم
                                         دوستي همچون سروي سر سبز ،
                                         چهار فصلش همه آراستگي ست.
                                               
 من چه مي دانستم ،
                                             هيبت ياد زمستاني هست.
                                               
 من چه ميدانستم ،
                                           سبزه مي پژمرد از بي آبي.
                                          سبزه يخ مي زد از سردي دي.
                                 
من چه مي دانستم دل هر كسي دل نيست
                                               قلب ها ز آهن و سنگ
                                          
   قلبها بي خبر از علاقه اند.

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

                                 نارضايتي ها مانند  بر آمدگيهاي جاده هستند 

              آنها سرعت تو را كمي كم  مي كنند

                               اما تو  بعد  از آن  ، از آن جاده نرم لذت ميبري .

            روي برآمدگي ها زياد نمان ، حركت كن  !    

                 وقتي از آنچه را مي خواستي بدست نياوردي افسرده اي ، 

                          فقط محكم بشين و شاد باش ، چون خدا در  فكر دادن چيز بهتري  به تو مي باشد.

 

                     چيزي نپرس

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

                        خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ...

                         خيلي سخته  که عزيزترين  کست ازت بخواد  فراموشش کني ...

               خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ...

      خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ...

              خيلي سخته که غرورت رو  به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي  دوست نداره ....

      خيلي سخته  که همه چيزت  رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه :  ديگه ن مي خوامت !...

 

                                 حالا ديگه كسي نيست من و تورو آشتي بده

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

                                                  قصه ي عشق !

      

        يه پسر از يه دختر خوشش مياد ...

               و عشق از طرف اون شروع ميشه ...

        تا جايي که زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ...

           اما دختر باور نميکنه ...

        چون يک چيزهايي ديده و شنديده ...

        تا دختر مياد پسر رو باور کنه ، پسر دلسرد و خسته ميشه ...

                                         ميره با يکي ديگه ...  

         بعد که دختر تازه تونسته پسر رو باور کنه ميره طرفش ...

             اما پسر رو با يکي ديگه ميبينه ...

                       اينجاست که ميگه: حدسم درست بود ...

                                و  اشتباهي رو ميکنه که قبلاً کرده بو د و....

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

      اي کاش پروانه حضورت رنگ نباخته بود و چشمهایت هنوز عاشقم می بود!

 

 

                                   اينم حكايت اين روزاي ماست

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

                     اگه   كسي  به  تو  گفت  ديونتم  عاشقش  باش !

                     اگه    گفت     عاشقتم    دوسش   داشته   باش!

                     اگه گفت بهت علاقه دارم فقط باهاش مهربون باش!

                     اينطوري  تو  هميشه  يه   پله  از  اون  عقب  تري!

                     و  وقتي  كه  پاش  ليز خورد و يه پله به عقب اومد!

               اون موقع هست كه تو ميتوني دستشو بگيري و نزاري بيفته   !

                                         

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

              باور دل ساده ي من ؟

 

              نگاهم كرد پنداشتم  دوستم دارد  ! نگاهم كرد !

                                   دل به او  بستم  ! نگاهم كرد !

        در نگاهش هزاران شور عشق خواندم  ! نگاهم كرد !

                                                     و  ! نگاهم كرد !

                       ولي بعدها فهميدم كه  فقط نگاهم كرد !

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

                                                                                         نيايش

 

 

                                            واسم دعا كن

 

 

 

                            رهگذر سرد و بي عاطفه فصل

                   

 

 

 

 

New Page 2 >
Free Web Hosting by Netfirms
Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms